عروسک بافتنی دختر ژاپنی

شروع یک رویا تولد یک دختر ژاپنی

در یک عصر پاییزی، وقتی برگ‌های طلایی آرام آرام از درختان می‌ریختند، مینا، یک هنرمند بافتنی، پشت میز کارش نشسته بود. فنجان چای سبز کنارش بخار ملایمی داشت و کلاف‌های رنگارنگ کاموا دورش پراکنده بودند.

او مدت‌ها بود که رویای ساختن عروسکی را داشت که فقط یک اسباب‌بازی نباشد؛ عروسکی که روح داشته باشد، داستان داشته باشد و هرکسی با دیدنش لبخند بزند. آن شب، مینا تصویری از یک دختر کوچک ژاپنی را دید که زیر شکوفه‌های گیلاس ایستاده بود و لبخند مهربانی روی صورتش بود.

مینا زمزمه کرد: «پیدایت کردم… اسمت ساکورا خواهد بود.»

بافتن با عشق

مینا قلاب بافتنی‌اش را برداشت و شروع کرد. هر بخش از ساکورا با دقت و عشق بافته می‌شد:

• سر و صورت با کاموای کرمی روشن، نرم مثل پوست یک نوزاد
• موهای مشکی براق که به شکل یک گوی زیبای ژاپنی (شینیون) بالای سرش جمع شده بود
• چشم‌های درشت و مشکی که انگار ستاره‌ای در آن‌ها می‌درخشید
• لباس زرد زیبا که با ظرافت بافته شده بود
• و یک کیف کوچک روی شانه هایش

هر زنجیره، هر پایه بلند، هر تغییر رنگ، مثل یک نفس عمیق بود. مینا حس می‌کرد ساکورا کم‌کم دارد زنده می‌شود. ساکورا یک دختر کوچک از شهر کیوتو است. در داستانی که مینا برایش ساخت:

ساکورا در خانه‌ای چوبی کنار یک باغ سنگ ژاپنی زندگی می‌کند. مادربزرگش به او یاد داده که:

«هر شکوفه‌ای که از درخت می‌ریزد، یک آرزوی کسی است که برآورده شده.»

ساکورا هر بهار زیر درخت گیلاس می‌ایستد، چشم‌هایش را می‌بندد و برای بچه‌های سراسر دنیا آرزوی شادی می‌کند. او باور دارد که مهربانی مرز ندارد.

وقتی ساکورا کامل شد، مینا او را در یک بسته زیبا گذاشت. این‌گونه بود که ساکورای کوچک، از میان کلاف‌های کاموا و قلاب بافتنی، متولد شد تا به خانه‌ی تو بیاید. او منتظر است تا روی طاقچه‌ی اتاقت بنشیند، کنار تختت بخوابد، یا همراه قاب عکس‌هایت خاطره بسازد.

هر ساکورا، یک داستان جدید است… و داستان بعدی، مال توست.

ساکورا را به خانه‌ات دعوت کن!